гаазтай дэлхий

Тэр арал руу ойртох тусам зүрх оволзоод болох биш. Усан цэргүүд ч онгирохоо болиод уруулаа хазлан тавцангийн ирмэгээс зууран зогсоцгооно. Зарим нь бүр харсаар байтал уруулаа хазаад, зажлаад залгиж байгаа ч харагдна. Хажууд нэг хүн ирж зогсов. Хөлгийн боцман Гелац байна. 
-Юу хүлээж байгаа бол, Гавьтаанаа?
-Харин л дээ, юутай ч цаадуулдаа зэвсгий нь тавьж өгнүү дээ.
-Тэгье дээ.
Тэр эргэж яваад, агуулхаас том гэгчийн бор ууттай юм үүрч гаргаж ирэн тавцан дээр шархийтэл хаялаа.
-Усан цэргүүд, буундаа!
Тэд гүйлдэн ирж уутны амыг онгойлгон захын нэг буу шүүрч аван бариулы нь хараа л буцааж шидэх аж. Исүүл шидэхийн оронд, Гакуня энэ чиний буу байна, Сонпачи ирж буугаа аваарай.... гэх аж. Тэгсэнээ өөр өөрсдийхөө бууг олсон нь бүсэндээ гавчуулаад босоод явчиж байа. Бариулан дээр нь нэрнүүдий нь улаан будгаар бичцийн байжээ. Том том амтай махир буунууд.
Боцманы дараагийн камаанд ирлээ.
-Усан цэргүүд, буугаа сумлаад!
Тэднүүс одоо зажилж байсан бохь, модны давирхай, цавуу, арьсныхаа хир юу тааралдсанаа бөөрөнхийлөн нухаж бууныхаа ам руу хийцгээж байна. Ийнхүү бүрэн зэвсэглэсэн 20 усан цэрэг, 2 хөлөг онгоц, нэг хашир боцман, нэг ухаалаг Гавьтаан гэсэн камаанд арал руу ойртон ирж зангуугаа хаяхад бэлэн боллоо.
- Гавьтаан минь дээ, таныг харахад тайван сайхан царайтай байхын, гэтэл зүрх чинь таныг илчлээд байхым даа.
-Аий? гээд зүрх рүү гээ харвал зүүн энгэрийн кармаа, кармааны алтан товч сэлтийн цаанаас бундан хэлбэртэй зүйл товойгоод бумабалзаж өгчээдэг байшд. Догдолсноо нуух арга надад байхгүүм гэжүү. Тиймээ би энэ арлаас сэтгэлт бүсгүйгээ хайж олох ёстой юм. Багийнхан энэ талаар гадарлах ч гүй. Энэ бол шидтэнүүдийн амьдардаг Эктипус -Цауберус хэмээх улс билээ. Ахмадын өрөө рүү орж хүзүүндээ удтал зүүж ирсэн түлхүүрээ гарган, шургуулганаас дөрүүн булангий нь алталсан бяцxан бор ном гаргаж ирлээ. Энд дэлхийн түүхэнд урьд хожид  амьдарч байсан бүх шидтэнгүүдийн хараал жатгыг хариулагч тарниуд байгаа билээ. Номтойгоо шивнэн мэндэлхэд тэр нойрноосоо сэрэн над руу харж, -цаг чинь ирсэн гэдэгт итгэлтэй байна уу гэлээ. Би дуугүй толгой дохиод түүнийг энгэрийнхээ кармаанд хийн тавцан дээр гарлаа.
Тавцан дээр гартал боцман Гелац жигтэйхэн баясгалантай царай гаргацан явжээн. Би түүнийг долоовор хуруугаараа нааш ир нааш ир гэж дуудлаа.
-Айн, яасан Гавьтаанаа?
-Чиоодоо сонин арал марал ойртжаах чинь наад царайгаа сирёозны болго л доо. Соний ен. Хөмсгөө зангид.
-Мэдлээ гүүцэтгий гээд тэр эргэн явсан боловч удалгүй тэр буцан ирж:
-Нөхөр гавьтаанд, хөлөг зангуу хаяхад бэлэн.
-Зангуугаа хая.
-Мэдлээ, зангуугаа хаёооод! гэхтэй нь зэрэг 4 булиа усан цэрэг зангуугаа дамжлан хогийн сав чиглэн тап тап алхаллаа.
Харин дараа нь боцман маань гуяа үрчин инээж, Гавьтаанаа нэг гүсэл бээн, хэхэ та миний хөмсөгийг тайлаад өгөөч гэдийм байна. Харсан чинь дураак чинь 2 хөмсөгөө татаж зангидаад уяцан, дух нь үрчийхээрээ үрчийцэн байжээдэг байгаа. Би тэхээр нь цаг алгаа гээд, шууд кармаанаасаа хайч гарган хайчлаа л хаяж билээ. Гэтэл зангилаа нь нэг талдаа гаран хайчлагдаж тэр цагаас зүүн хөмсөгнөөсөө зангилаа унжуулж явах болсон доо боцман маань.
Арал юу юугүй ойртон ирж энгэр дэх шидэт номоо дарж үзэн, гартаа буугаа чангаа атган бэлдлээ..
Гэтэл.. томоо самбар дээр "Гүүдландад тавтай морил" гэсэн үгс байхыг олж харав. Би андуурчээ. 2 өргөрөг андууран мэлхийн замын наатлаар эргэчиж! Гүүдландад ирсэн бол буугаад явахаас яахав.....