гаазтай дэлхий

      Пэээ, нэл наадмын бичлэг. Борооны дараах мөөг бол ер нь цөөхөн шүү дээ. За ганц мөөг ургуулчий. Наадам сайхаан.... гсн хэ. Би яахудээ ицсийцст ингээ л. Мээсэнжэрдээ л. За хэн давав, хэнийг амлав гээ л суужээн. Морь мэдхийм биш. Эрдэнчулууны шарга, Данзаннямын өндөр зул, Даваахүү гуайн сартай хүрэн, Тагнайгийн ташаа цагаан, Битмийний битүү хар, Гомбоогийн голио ногоон, Зоригт8-н золигийн улаан, Гөхөөгийн гөвдрүүтэй цэнхэр, Анжгайгийн ардаа баастай, Чандрагийн чавганц бор, Юкигийн юүдэнтэй  саарал.... энэ тэр гэсэн хурдан хүлгүүдийг л гадарлахын байна.
    Сур бүүр мэдкүү. Өмдөндөө бол харин багадаа харваж явсан толгой. Аа чавхаар гудамны гэрэл нэгийг оножээсэн. Тэр тэхдээ аль хэдийн оногдцон гэрэл байсан байсан болохоор улс эх оронд хохирол учруулаагүй. Зил 130 машины хажуугийн нэгийг будаа болгосон. Тэр гэхдээ би биш миний найз байсан. Өөр харваж намнах юмны талаар онцгой дурсамж үлдээгүүм байна. 
    Бөх харин үздийшүү. Гэхдээ манай Галавсай бөх гэхээр л урт үстэй бөх уян бөх яриа явчдаг нь аргагүй наадаж наадуулахын одонд төрсөн адтай аавын хүү мөн гэлтэй. За ганц л наадмын тухай бичлэгийн шинжтэй өгүүлбэр орлоо доо энэ. Гэлтэй энтэр гэж төгсөнө гэдэг чинь яг наадмын өгүүлбэр л дээ.
Зааза манайхаан, сайхан наадаарай тэгээд. Би толин хулаа сонсонгоо далбаагаа барьжаагаад нэг сайхан зураг татуулчаад блог дээрээ тавинаа.