гаазтай дэлхий

Байдаг тэнхээгээрээ сонгины шүүсийг нүд рүү нь шахлаа......
Хэхэ би тэр сонгиныг апилсийний хальс шиг шүүс нь цацархым байх гэж бодсон л доо. Тэгдгүү хүүр байлээ. Тэр муу сонгино, гар л шүүсдээд байхаас урагшаанаа буудаад байгаа юм алга. Нөгөө балиар хог чинь тачигнатал хөхөржийшүү.
- За Гавьтаан! Яахнуу сонгинотой жонглёр үзүүлэх нүү? гэдэг байгаа. Уур шатаа л явцан. Тэгэнгүүт нэг гараараа түүний эрүүнээс бариад, нөгөө гараараа сонгиныхоо булцуунаас барьжаагаа л, ишээр нь "юу юу гэлээ гэниий?!" гээд хацар луу нь хэд хэд ороолгов. Ороолгож ороолгожаагаа л хамгийн сүүлд "май чи!" гээ л толгойн дээрээс нь хусаа хаясан. Тэр үхэтхийн ойчлоо. Би амьсгаадан, түүний дээрээс үзэн ядсан харцаар харж хэсэг зогсоод цэргүүд рүү гээ явахаар хөдөллөө. Гэтэл нөгөөх чинь гэнэт нүд нь хялалзаж нээгдээд миний хөлнөөс зуурдаг байгаа. Би ч санаандгүй байсан болохоор бүдэрч, үүдэн 4 шүдээрээ шат руу харуулдан уналаа. Аман дотор хатуу зүйлс бий болж, би түй түй түй түй хэмээн дөрүүн удаа нульмая гэж бодонгуут нэгэн уран арга зурсxийлээ. Энэ уран аргууд дандаа хэрэгтэй үед зурсxийжаахым даа. Би толгойгоо хөдөлгөж түүн рүү онилоод өөртөө "огооня минмаания пуустаа" гэсэн камаанд өглөө. Миний дөрүүн шүдний 3 нь байгаа онож нэг нь цаатлын модон ширээн дээр хэвтжээсэн муурны бөөрөнд лүгхийтэл зоогдон чарлуулж байгаа дуулдав. Муур огло харайн босож, над руу муухай харчаа яваад өглөө. Харин духандаа нэг, хацартаа нэг, өвдгөндөө нэг шүд тус тус зоолгосон мангас толгой сэгсрэн өндийлөө. Би ч ухарч эхлэв. "Гэгээн Мария Янжинлхам минь, чамдаа очxын тулд би эн мангасыг дарах ёстой". Би ухасxийн дээврийн цоорхойгоор гаран гүйв. Нөгөө хөлгийн тавцан  дээр миний буу байгаа. Мангас ч миний ардаас гэзэг даран хөөж байна. "Түрүүчийн удаа би дутуу үсэрсэн, энэ удаа тэгэх эрхгүй, амь нас, адал явдал хутганы ирмэг дээр ирлээ, ганц мөч ч алдаж болкуээ".  Ингэж өөрийнхөө зүрхэнд шивнээд хамаг хүчээ хуримтлуулан уртын харайлтын гүйлтээр гүйлээ. Нээг хоёр, нээг хоёр гэсэн хэмнэлээр гараа далайцтай саван, хол хол алхан гүйв. Ирмэг дээр ч ирлээ, үсэрлээ.. нөгөө хөлгийн давцан дээр ч амжилттай газардлаа. Газардангуутаа буугаа хайж эхлэв. Нөгөө мангас ч миний ардаас дагаж үсрэн муухай эмэгтэй хоолойгоор эхэр татан амьсгаадна. Шүдээ хавирч, ихэд занаж байгаа бололтой. Тэгнэ вайхаа чи! Миний буу ч яахуу, түрүүний гулсаж очсон газартаа шүүрэнд тээглээд байж л вайна. Харин хушуу нь хаа вайнаа. Хушуу нь байхгүй бол яаж панхийж дугарахын болжээн. Юу чигсн буугаа авч бүсэндээ гавчуулаад эргэж харлаа. Мангас сэлмээ далайн юу юугүй нүүрэнд тулаад ирлээ шүү. Би одоо хушуугүй чигсн яаая гэхэв, буудхаас даа гэж тайвнаар бодоод гох дарлаа. Мангас ч сэлмээ буулгаж, харсаар байтал миний гарыг сарвуугаар нь тас цавччих нь тэр. Буугаа атгасан чигтээ агаарт хөөрөх миний баруун гарын ядам хуруун дахь алмаазан бөгж наранд тодоос тод гялалзна. Хөлгийн тавцангаар нэг залуу хүний жас улаан цус олгойдож эхлэв. Тавцангаар тараан хаясан юмс цусанд будагдаж эхэллээ. Загасны тор, хэн нэгнийх нь хуучийн малгай, татлагын олс, зэвтэй төмөр дэгээ.....

Энэ Гавьтаан лавтайяа цааш явнаа....